Zakres stosowania standardu GMP+ B4

Systemu zarządzania bezpieczeństwem żywności/pasz swoim zakresem obejmuje transport surowców /materiałów paszowych oraz środków spożywczych.
Zakres systemu uwzględnia wyroby lub kategorie wyrobów:

  1. Materiały paszowe tj. śruty i otręby zbożowe, wysłodki buraczane, premiksy dla zwierząt, śruta sojowa.
  2. Zboża : Jęczmień, Pszenica, Żyto, Pszenżyto, Owies, Kukurydza, Rzepak, Gryka.
  3. Warzywa : Ziemniaki, Marchew, Kapusta, Kalafior, Cebula, Pietruszka, Seler, Ogórki, Pasternak. Owoce : Jabłka, Kawa.
  4. Inne towary, surowce, produkty transportowane np. pasze dla zwierząt, sól spożywcza,
  5. Inne towary nie będące żywnością ani paszami określone w bazie IDTF (za wyjątkiem ładunków zakazanych).
gmp_certyfikat

Zakres obejmuje również prowadzoną spedycję ładunków dla firm trzecich.

Cel procedury
Celem procedury jest zapewnienie terminowego transportu surowców i wyrobów gotowych w odpowiednich warunkach i zabezpieczenie przewożonych towarów przed czynnikami szkodliwymi oraz optymalizacja kosztów związanych z transportem towarów.
Informacje wstępne

Definicje:

Czyszczenie doraźne – to czynności porządkowe wynikające z zabrudzenia komory transportowej po przewiezieniu ładunku.

Czyszczenie okresowe – wykonywane jest co 7 dni lub rzadziej (częstotliwość sprzątania okresowego wynika z wewnętrznych ustaleń).

Mycie ręczne – powinno być stosowane jedynie w miejscach, których nie można umyć w żaden inny sposób. Mycie ręczne odbywa się za pomocą szczotek oraz roztworu środka myjącego.

Dezynfekcja – selektywna eliminacja drobnoustrojów, zapobiegająca przenoszeniu niektórych niepożądanych mikroorganizmów przez działanie na ich strukturę lub metabolizm, niezależnie od funkcjonalnej postaci komórek.

Postępowanie w łańcuchu GMP+ FSA scheme

Przewóz ładunków
Obowiązki kierowców podczas załadunku, przewozu oraz rozładunku ładunków określone są min. w regulaminie pracy oraz zaleceniach klienta.

Załadunek i rozładunek
Wydanie dyspozycji transportu Kierowca otrzymuje od Właściciela / Dyspozytora. Po przyjęciu zlecenia kierowca udaje się na miejsce załadunku, gdzie otrzymuje lub wypełnia dokumenty przewozowe. Po zakończeniu załadunku kierowca sprawdza kompletność i zgodność dokumentów przewozowych z przewożonym ładunkiem. Bez kompletnych dokumentów przewozowych pojazd nie może opuścić miejsca załadunku.
Jeżeli kierowca podczas załadunku zauważy uszkodzenia, nieprawidłowe obchodzenie się z ładunkiem, wady lub uszkodzenia, ma obowiązek:

  • zgłosić do załadowcy oraz Właściciela,
  • niezwłocznie skontaktować się z Właścicielem,
  • wpisać spostrzeżenia w dokumentacji przewozowej (WZ, CMR, karta drogowa, itp.), w ostateczności Kierowca ma prawo odmówić załadunku.

Realizacja usługi transportu odbywa się w sposób gwarantujący bezpieczeństwo żywności oraz pasz.

Niezgodności w trakcie załadunku
W przypadku gdy uczestnik otrzyma polecenie od nabywcy, aby dokonać załadunku na środek transportu, który według Kierowcy jest niewłaściwy, musi on poinformować Właściciela / Dyspozytora lub nabywcę o wątpliwościach i uzyskać pisemne potwierdzenie takiego polecenia, przed załadunkiem. Należy również zachować kopie prowadzonej w tym temacie korespondencji.

Transport ładunków
Kierowca jest odpowiedzialny za realizację usługi zgodnie z otrzymanym zleceniem. Kierowca ma obowiązek jak najszybciej kontaktować się (telefonicznie lub sms) z Właścicielem / Dyspozytorem w celu zgłoszenia sytuacji awaryjnych i innych przeszkód podczas realizacji usługi. W przypadku jakichkolwiek problemów związanych z terminową, bezpieczną dostawą Właściciel / Dyspozytor niezwłocznie musi powiadomić klienta.
Kierowca dodatkowo odnotowuje daty / godziny, miejsca załadunku oraz rozładunku oraz inne niezbędne informacje. Po zakończeniu kierowca odbiera wszystkie dokumenty przewozowe, w których odbiorca potwierdził przyjęcie towaru.

Rozliczenie transportu
Po zakończeniu pracy kierowca dostarcza osobiście wszystkie wymagane dokumenty przewozowe Właścicielowi / Dyspozytorowi. Podwykonawca zobowiązany jest dołączyć do wymaganych dokumentów fakturę za dany transport.

Reżim czyszczenia A – na sucho

Zastosowanie
W przypadku transportu tylko suchej „neutralnej” substancji, suche sprzątanie może okazać się wystarczające i korzystne zarówno z punktu widzenia praktycznego jak i mikrobiologicznego.

Postępowanie
Czyścić środki transportu poprzez usuwanie, wydmuch albo ręczne zamiatanie. Czyścić miejsca, które są trudno dostępne. Jeśli po suchym czyszczeniu wciąż istnieją pozostałości należy zastosować dodatkowe czyszczenie na mokro.

Walidacja czyszczenia
Walidację czyszczenia na sucho komory transportowej wykonuje się po czyszczeniu przez rozwinięcie plandeki na samochodzie i strzepnięcie resztek zabrudzeń z plandeki. Następnie dokładnie zamiata się pozostałości zanieczyszczeń z powierzchni załadunkowej na szuflę. Otrzymane pozostałości zanieczyszczeń należy zważyć. Jeżeli masa otrzymanych pozostałości wynosi poniżej 2kg, to czyszczenie uznaje się za skuteczne.

Reżim czyszczenia na mokro B – wodą

Zastosowanie
Czyszczeniem wodą jest niezbędne po transporcie na przykład substancji wilgotnych albo lepkich albo szkodliwych substancji chemicznych.

Postępowanie
Usunąć pozostałości poprzedniego ładunku jak najdokładniej na sucho (w największym możliwym stopniu). Wypłukać wstępnie zimną albo ciepłą wodą, jeśli to konieczne, w szczególności trudno dostępne miejsca. Usunąć ręcznie zanieczyszczenia i czyścić strumieniem wody pod ciśnieniem. Osuszyć poprzez przewietrzenie.
W przypadku pojazdów otwartych najlepiej jest wykorzystać urządzenie czyszczące generujące silny strumień wody pod wysokim ciśnieniem, co najmniej 25 bar lub wyższym. Jeśli muszą zostać usunięte substancje chemiczne, (np. nawozy sztuczne) należy stosować ciepłą wodę o temperaturze, co najmniej 60°C, aby łatwiej rozpuścić takie substancje chemiczne. Miejsca, które są trudno dostępne powinny być, jeśli to konieczne, wyczyszczone oddzielnie z zastosowaniem dodatkowych środków takich jak szczotki. Ważne jest, aby istniała możliwość spustu wody.

Walidacja czyszczenia
Walidację czyszczenia na mokro naczepy wykonuje się poprzez przetarcie białą rękawiczką lub szmatką powierzchni załadunkowej po czyszczeniu na mokro. Czyszczenie uznaje się za skuteczne, jeżeli po przetarciu biała powierzchnia rękawiczki lub szmatki nie jest zabrudzona lub brak jest zastoin wody.

Reżim czyszczenia C – wodą i środkiem chemicznym

Zastosowanie
W razie ładunku zawierającego białko albo tłuszcz, koniecznym jest stosowanie środka chemicznego.

Postępowanie
Usunąć na sucho pozostałości poprzedniego ładunku jak najdokładniej (w największym możliwym stopniu). Płukać gorącą wodą (maksimum. 60°C) a trudno dostępne miejsca czyścić ręcznie. Stosować pianę czyszczącą lub żel czyszczący do czyszczenia naczep (otwartych przyczep/naczep) albo płukać środkiem czyszczącym w temperaturze 80°C. Płukać wodą o temperaturze około 60 °C. Jeśli to konieczne osuszyć przedmuchując powietrzem albo przy pomocy suszarki na gorące powietrze.
Zwiększona temperatura wody jest wymagana do łatwiejszego usuwania tłuszczy. Nie może ona w żadnym wypadku być wyższa niż 60°C, aby uniemożliwić białku koagulowanie i tym samym przyklejanie się do powierzchni. Aby ułatwić usunięcie białka i tłuszczów wskazane jest wykorzystanie środka czyszczącego o silnie zasadowym odczynie, stosując się do sposobu wykorzystania zalecanego przez producenta. W otwartych systemach najlepiej jest stosować pieniący i odtłuszczający środek czyszczący. W przypadku czyszczenia strumieniowego przy pomocy kulek, pieniące środki nie mogą być używane.

Walidacja mycia ze środkiem chemicznym
Walidację czyszczenia na mokro naczepy wykonuje się poprzez przetarcie białą rękawiczką lub szmatką powierzchni załadunkowej po czyszczeniu na mokro ze środkiem chemicznym. Czyszczenie uznaje się za skuteczne, jeżeli po przetarciu biała powierzchnia rękawiczki lub szmatki nie jest zabrudzona lub brak jest zastoin wody. Popłuczyny po myciu należy skontrolować paskami pH w celu eliminacji pozostałości zanieczyszczeń chemicznych (kwasów lub zasad).

Reżim czyszczenia D – dezynfekcja

Zastosowanie
Dezynfekcja jest niezbędna tylko wtedy, gdy poprzednie ładunki są nie do przyjęcia z powodów mikrobiologicznych (wyczuwalne oznaki gnicia), albo, jeśli wiadomo, że przewożone ładunki zawierały drobnoustroje, które mogą powodować zanieczyszczenia, takie jak np. Salmonella.

Postępowanie
Dezynfekcja może być prowadzona po czyszczeniu zgodnie z reżimem czyszczenia A, B albo C. Dezynfekcja powinna być prowadzona legalnie dostępnym środkiem dezynfekującym (posiadającym dopuszczenie dla przemysłu spożywczego) zgodnie z instrukcją stosowania. Jeśli to konieczne pozostałość środka chemicznego spłukać. Jeśli to konieczne osuszyć przedmuchując powietrzem albo przy pomocy suszarki na gorące powietrze.

Należy dokonać rozróżnienia pomiędzy środkami dezynfekującymi testowanymi na skuteczność przeciw bakteriom i grzybom, a środkami testowanymi na skuteczność przeciw bakteriom i grzybom oraz wirusom. Te drugie mogą być używane tylko w sektorze żywego inwentarza. Dla celów przewozu pasz dla zwierząt, zastosowanie mają wyłącznie środki dezynfekujące dopuszczone do stosowania w przemyśle spożywczym.

Stosowanie substancji będącej połączeniem środka czyszczącego i dezynfekującego zawierającego czynny chlor jest możliwe tylko na gładkich powierzchniach, które są łatwe do czyszczenia, takich jak wykonane ze stali nierdzewnej. We wszystkich innych przypadkach lepiej jest najpierw czyścić, a następnie dezynfekować, w którym to przypadku dla dezynfekcji otwartych pojazdów zaleca się środki dezynfekujące zawierające czynny chlor. W niektórych przypadkach nie jest wskazane stosowanie środka zawierającego chlor, np. w przypadku materiałów, które łatwo korodują albo, które po takim czyszczeniu generują toksyczne opary chloru. W tym przypadku mogą być używane czwartorzędowe amonowe związki chemiczne, za wyjątkiem strumieniowego czyszczenia zbiorników kulkami z powodu silnego pienienia. Ich zaletą jest to, że lepiej przywierają i dlatego dłużej działają. Wadą natomiast jest to, że trudniej się je usuwa